Sultan Arman Kararmış yazdı; ''Kırmızı Koltuk''

Sultan Arman Kararmış yazdı; ''Kırmızı Koltuk''

Artık bir yılı geride bırakıp yeni bir yıla sayılı günler kala herkes şimdiden bu önümüzdeki yıl için plan ve projelerini çizip hayallerini kurmaya başlamış bile

İşte tamda bu gün ben çayımı yudumlarken dışarda lapa lapa yağan karı izlemekteydim camdan .

Caddede rüzgar , bir yandan yağan kar ve insanların o mağaza senin bu mağaza benim diye sürekli bir içeri bir dışarı çıkmalarına şahit olmuştum..

Ele ele yürüyen çiftler ,eli kolu dolu olup ,eve erzak getiren aileler hızla geçerken o caddeden birden gözüm çöp konteynerin kenarında ki atılmış kırmızı koltuğa ilişti .

Bu soğukta o koltuğun etrafını saran üstü başı eski kıyafetli olup sürekli soğukta ellerini oğuşturan iki tane erkek çocuğu ile bir tane kirli sakallı bir adam vardı ..

Birer ucundan o eski yırtık koltuğu tutup

Sürükleye sürükleye taşıdılar .

Kim bilir hangi şartlarda nasıl bir evde yaşamaktaydılar..?

İşte tamda o arada aklıma geldi ..

Bizler herşeyin en güzelini isterken hiç bir şeyi kolay kolay beğenmez olduk

Bizler gönül bahçesindeki çiçekleri koparırken hep en güzelini en değerli olanı yolduk

Bizler her oturduğumuz o koltuğa sahiplenirken

Üç kuruş uğruna harcadığımız baki kalacak dostlukları,temiz olacak yürekleri,huzur bulacak Ömürleri tüketip öyle solduk

Biz soldukça bir baktık,ki ömür geçmiş hayat bizleri kurban seçmiş ve yalnız kalmışız

Tıpkı o çöp kenarında duran yıpranmış kırmızı koltuk gibi ..

O koltuğu alan belkide yeni yüz yeni kumaşla O koltuğu tekrar yeni bir koltuğa dönüşebilir.

Peki günün birinde yalnız kalan bizler ne gençlik gibi ,ne eski mazideki gibi ,nede etrafımızdaki o herkes tekrar olacak gibi o koltuk gibi yeniye dönüşebilirmiyiz ?

Tabii ki hayır ..

Çünkü gönüller kırgın ,sevgililer birbirine dargın,

Yıllar yorgun ,yüzler solgun şekilde bir yılı geride bırakıyoruz.

Çünkü bunca hırsın,bunca çıkarın,bunca koşuşturmanın içinde hep geride kalmamak için yanimızdakilere bir çelme takıyoruz

Sonrada sanıyoruz ki zirvedeyiz.

Biz bilmem kaç kat yüksek mertebedeyiz. Elimize kahvemizi alıp koltukta beklemedeyiz.

O koltuk belki kaç kişiyi ağırlar,

Kaç kişide bir koltuğa sahip çıkar

Ama ne olur en azından bundan sonra o değer verdiğimiz koltuk kadar Hayallerimize,kendimize , sevdiklerimize, Geçmişte kaybettiğimiz ne varsa tekrar kazanmak için önce sol yanımız kalbimize değer verelim.

Yeni bir yıla hazırlanırken maddi manevi en güzel şeylerin bizi bulması için şükür ile dua ile

Yaradana daha yakın olup kalbimizi temiz tutup

Gönül kapısının önüne bir kilim serelim

Ozaman göreceksiniz o kırmızı koltuk olsa,da olur olmasa da.

Çünkü gönül temiz olunca en güzel şeyler o Gönül,de oturur.

Sahi ya ..

Biz bir ömür için nelerden fedakârlık edip Aşk diye sevgiyi bile hep yanlış yerde arayanlardan olduk

Sahi ya..

Biz zaman içinde o yer sofrasını beğenmeyip

En lüks marka ile villalardan alda gece kondu

Evlerde dahi yerini aldı o koltuk.

Her köşe başında nice hikayelere şahit olup zamanı gelince,de tıpkı terk edilen nice insanlar gibi bir ömür acı tatlı anılarıda alıp Çöp kenarında kaldı o kırmızı koltuk

KIRMIZI KOLTUK.

Namı diğer Duyguların Tercümanı

Sultan Arman Kararmiş